مقدمه: ضایعات غیر پوسیده طوق دندان به سه شکل ابریژن، اروژن و ابفرکشن بروز می کنند. هدف از این تحقیق بررسی شیوع و علل انواع ضایعات غیر پوسیده طوق دندان در بیماران مراجعه کننده به دانشکده دندان پزشکی در سال 85 بود.مواد و روش ها: در این مطالعه ی مقطعی، توصیفی و گذشته نگر تعداد 120 دندان در 41 بیمار بررسی شد. در 36 بیمار فرمی حاوی اطلاعات کلینیکی و تاریخچه ای مرتبط با نوع ضایعات بیماری پر گردید و بر حسب مندرجات آن تشخیص صورت گرفت و شیوع انواع و علل ضایعات غیره پوسیده طوق دندان بررسی شد. داده ها با کمک آنالیزهای توصیفی آماری بررسی شد (a=0.05).یافته ها: 75.7 درصد از افراد مورد مطالعه دارای ابریژن بودند که در اثر روش های نادرست مسواک زدن، استفاده از مسواک غیراستاندارد یا کاربرد خمیردندان غیراستاندارد ایجاد شده بود. همچنین، 50.7 درصد از افراد مورد مطالعه، دچار ابفرکشن بودند که در نتیجه از دست رفتن دندان ها، عادات پارافانکشنال، تماس های زودرس و تیلت های دندانی به وجود آمده بود. به علاوه، 28.2 درصد از بیماران دارای اروژن بودند که به دلیل مشکلات معدی روده ای، استفاده از داروهای کاهنده بزاق و استعمال دخانیات ایجاد شده بود.نتیجه گیری: با توجه به محدودیتهای این مطالعه، در جامعه آماری ما ترتیب شیوع ضایعات غیره پوسیده طوق دندان به صورت ابریژن، ابفرکشن و اروژن بود.

بیان مساله: عادات پارافانکشنال مهمترین علت ایجاد ضایعات غیر پوسیده طوق هستند و حل این مشکل ممکن است بر وضعیت ضایعات فوق تاثیر بگذارد.هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی یک ساله تاثیر تصحیح اکلوژن بر میزان موفقیت معیارهای کلینیکی ترمیم های سرویکالی دندان انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه بالینی، 60 عدد ترمیم سرویکالی همرنگ دندان در دندانهای نیش و پرمولر، در بیماران با عادات پارافانکشن (دندان قروچه و فشار دندانی) مورد بررسی قرار گرفت. دندانها (از نظر نوع ماده ترمیمی)، به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه اول (30 نمونه)، از یک نوع کامپوزیت رزین سیال Tetric Flow)، گروه (A و در گروه دوم (30 نمونه) از یک کامپومر Compoglass Flow)، گروه (B استفاده شد. بعد از ترمیم هر گروه به دو زیر گروه (B2, B1, A2, A1) تقسیم شدند. در زیرگروه شماره 1، بعد از ترمیم برای بیماران تصحیح اکلوژن انجام شد (گروه مورد)؛ در زیر گروه شماره 2، بعد از ترمیم تصحیح اکلوژن انجام نشد (گروه شاهد). ارزیابی به صورت یک سوکور و در زمان 6 و 12 ماه پس از ترمیم طبق طبقه بندی US Public Health Service (USPHS) انجام شد. معیارهای ارزیابی عبارت بودند از: دقت مارجین، تغییر رنگ مارجین، پوسیدگی، حساسیت پس از ترمیم و افتادن ترمیم. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون دقیق Fisher تحلیل گردید.یافته ها: ترمیم های Compoglass Flow گروه B1 بعد از 12 ماه، در مقایسه با گروه B2 نتایج بهتری را نشان داد. اما بین دو گروه ترمیم های (A1, A2) Tetric Flow اختلاف قابل ملاحظه ای مشاهده نشد؛ همچنین در وضعیت معیارهای کلینیکی بین گروههای A2 و B2 اختلافی مشاهده نشد.نتیجه گیری: طبق یافته های این مطالعه می توان بیان کرد که تصحیح اکلوژن تاثیر بسزایی بر موفقیت کلینیکی ترمیم های Compoglass Flow در ضایعات بدون پوسیدگی طوق دندان دارد؛ البته لازم به ذکر است تصحیح اکلوژن در موفقیت ترمیم های Tetric Flow تاثیر قابل ملاحظه ای نداشت.

هدف از این مطالعه، بررسی امکان وجود ارتباط بین ضایعات فاقد پوسیدگی طوق دندان و تماسهای زودرس در حرکات Centric و Eccentric می باشد.ضایعات فاقد پوسیدگی ناحیه طوق دندان (NCCL) به صورت Wedge type می باشند. اولین عامل اتیولوژیک در ایجاد این ضایعات، تنشهای کششی و فشاری ناشی از نیروهای جویدن و مال اکلوژن می باشد. از بین مراجعان به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد دو گروه انتخاب شدند. در هر گروه 167 دندان از نظر وجود تماس زودرس در حرکات مرکزی و خارج مرکزی مورد معاینه قرار گرفتند. گروه اول (NCCL) دارای ضایعات فاقد پوسیدگی ناحیه طوق دندان و گروه دوم (کنترل) فاقد این گونه ضایعات بودند.در گروه NCCL بین هفت نوع دندان از نظر میزان شیوع ضایعات اختلاف معنی داری وجود داشت. دندان پرمولر اول و بعد از آن دندان کانین، بیشترین تعداد ضایعه سرویکالی و دندان مولر دوم کمترین ضایعه را دارا بودند. در مقایسه هفت نوع دندان، نتایج مشابه فوق الذکر در مورد تعداد کل تماسهای زودرس به دست آمد. همچنین تجزیه آماری وجود یک رابطه مثبت و بسیار معنی داری را بین شیوع NCCL و تماسهای زودرس مشخص ساخت. اختلافات معنی داری بین گروه کنترل و گروه دارای ضایعات سرویکالی فاقد پوسیدگی (NCCL) از نظر تعداد تماسهای زودرس در رابطه مرکزی و سمت کارگر وجود داشت، معذالک در پیشگرایی و Balancing تفاوت بین دو گروه معنی دار نبود. بین دندانهای فک بالا و پایین از نظر شیوع ضایعات تفاوت معنی داری وجود نداشت.تماسهای زودرس دندانی به خصوص تماسهای زودرس در رابطه مرکزی و سمت کارگر می تواند در ایجاد و شیوع ضایعات سرویکالی موثر باشد.

هدف از این تحقیق کلینیکی ارزیابی ترمیم های کامپازیت و گلاس یونومر در حفرات سرویکالی دندانها بود. 50 عدد ضایعه سرویکالی دندانهای قدامی و پرمولر، در بالاتر از CEJ انتخاب گردید بعد از تهیه حفره، نیمی از آنها بتوسط گلاس یونومر با نور سخت شونده و نیمی دیگر با کامپازیت مایکروفیلد بهمراه DBA نسل چهارم ترمیم گردید. معیارهای کلینیکی مورد نظر برای طبقه بندی ترمیم ها عبارت بودند از: گیر – تغییر رنگ مارجین – عود پوسیدگی – صحت مارجین – حساسیت پس از ترمیم. سه متغیر مطالعه شامل نوع فک – نوع ماده ترمیمی و نوع دندان بودند. کلیه معیارهای پنج گانه در 6، 12، 18 ماه پس از ترمیم بررسی گردید و ارتباط آنها با هریک از متغیرهای توضیحی مورد مطالعه قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از آزمون آماری Log liner با احتمال 95% استفاده گشته نتایج زیر بدست آمد:1- a- Rating معیارها پس از 6 ماه، نشانگر 95% گیر، در ترمیم کامپازیت دندانهای قدامی فک بالا بود. ولی از نظر آماری ارتباطی بین هیچکدام از معیارها با متغیرهای توضیحی مشاهده نشد.2- a- Rating معیارها پس از 12 ماه، نمایانگر کاهش در گیر، ایجاد حساسیت و تغییر رنگ مارجین بود. همچنین از نظر آماری ارتباطی بین حساسیت پس از ترمیم با متغیر نوع فک مشاهده شد.3- a- Rating معیارهای پس از 18 ماه نمایانگر کاهش تمام معیارهای بجز معیار پوسیدگی بود. 50% موارد حساسیت پس از ترمیم با کامپازیت مشاهده شد. ولی از نظر آماری ارتباطی بین معیارها و متغیرهای توضیحی وجود نداشت.4- یکی از عوامل مهم در شکست ترمیم های طوق حتی در بیماران بدون علایم بروکسیزم و Clinching، استرسهای اوکلوزالی می باشد.خلاصه: گلاس یونومر با نور سخت شونده اجرای کلینیکی بهتری را در ضایعات طوق نسبت به کامپازیت نشان می دهد.

سیالوپروتئین یکی از فراوان ترین پروتیئن های غیر کلاژنی و گلیکوپروتئین فسفریله بدن انسان است. این پروتئین در ساختمان دندان نقش مهمی دارد. هدف از انجام این تحقیق اندازه گیری مقدار سیالوپروتئین عاج دندان سالم و پوسیده برای بررسی تغییرات ساختمانی دندان است. در این مطالعه تعداد 50 عدد دندان پوسیده از افراد مورد مطالعه، مراجعه کننده به کلینیک، تهیه شد. سپس عاج های دندان های جدا، و در نیتروژن مایع قرار داده شدند. برای تهیه هر یک از نمونه ها، یک گرم از هر عاج دندان به مدت 30 دقیقه، با آب مقطر شسته شد. سپس پودر تهیه شده با بافر حاوی گوانیدین- HCL تریس انتقال داده شد و به مدت 48 ساعت در دمای 4 درجه در یخچال انکوبه گردید. سوسپانسیون بدست آمده در دور 3000 به مدت 20 دقیقه سانتریفوژ شد و محلول رویی جدا گردید. نمونه ها به مدت 20 دقیقه در دور 10000 سانتریفوژ و یک میلی لیتر محلول رویی آن به ستون کروماتوگرافی حاوی سفارز انتقال داده شد و با محلول گوانیدین - HCL تریس و با سرعت یک میلی لیتر در دقیقه شسته شد. فراکشن های بدست آمده از کرماتوگرافی هر یک به طور مجزا الکتروفورز گردید. مقدار سیالوپروتئین عاج دندان پوسیده برابر با 1.45 ± 17.23 میکرو گرم در لیتر و در عاج دندان سالم برابر با 4.27 ± 26.39 میکروگرم در لیتر بود یافته های حاصل از این پژوهش نشن داد که میزان سیالو پروتئین در قسمت عاج دندان پوسیده و یا بخش پوسیده دندان مورد مطالعه نسبت به قسمت عاج دندان سالم و یا بخش سالم دندان های مورد مطالعه در حدود 1.5 برابر کمتر است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.

مقدمه: بسیاری از ضایعات پری اپیکال در نمای رادیوگرافی قابل مشاهده هستند اما برای تشخیص قطعی نیاز به بررسی میکروسکوپی است. متاسفانه در بسیاری از موارد دندان های مبتلا به ضایعات پری اپیکال به علت عدم رادیوگرافی شناسایی نشده، دندانپزشک پس ازکشیدن دندان یا ضایعه مربوط را کامل در آورده بیرون می ریزد یا به صورت ناکامل در می آورد که باقی مانده ضایعه می تواند مشکلات بعدی را ایجاد نماید. در این مطالعه به بررسی فراوانی ضایعات پری اپیکال دندان های کشیده شده در شهر رشت پرداخته و در نهایت ضایعات بر اساس نمای میکروسکوپی طبقه بندی شدند.هدف: بررسی فراوانی ضایعات پری اپیکال دندان های کشیده شده و طبقه بندی آنها بر اساس نمای میکروسکوپی.مواد و روش ها: این مطالعه به روش مقطعی طی 8 هفته صورت گرفته است. نمونه ها از مطب ها و درمانگاه های شهر رشت جمع آوری شده. از بین 5900 دندان 42 ضایعه جمع آوری و درفرمالین %10 به بخش پاتولوژی بیمارستان پورسینای رشت منتقل و بعداز رنگ آمیزی H&E توسط پاتولوژیست مطالعه و طبقه بندی شدند. توزیع فراوانی با استفاده از نرم افزارهای آماری EPI و SPSS 11.5 بررسی شد.نتایج: از بین 5900 دندان، 42 مورد (0.71 درصد) ضایعه دار بودند. ضایعات پاتولوژی عبارت بودند از: 57.14 درصد گرانولوم پری اپیکال، 33.33 درصد کیست پری اپیکال، 9.53 درصد ضایعات دیگر. در این مطالعه فراوانی ضایعات در دو جنس تفاوتی نداشته و اغلب ضایعات در بین دهه ی 3 الی 5 زندگی بیماران دیده شدند و توزیع فراوانی ضایعات پری اپیکال بر اساس موقعیت به ترتیب خلف ماگزیلا، خلف مندیبل، قدام ماگزیلا و قدام مندیبل بود.نتیجه گیری: تقریبا به ازای هر 1000 دندان کشیده شده در شهر رشت 7 دندان ضایعه دار وجود دارد. علی رغم آن که تعداد ضایعات پری اپیکال نسبتا کم بوده اما این موضوع از اهمیت ارسال ضایعات پس از کشیدن دندان نمی کاهد چرا که در میان ضایعات مشاهده شده در این مطالعه، ضایعاتی چون مورال آملوبلاستوما و کیست تروماتیک استخوانی نیز مشاهده شدند که درمان های متفاوتی از ضایعات پری اپیکال التهابی دارند.

مقدمه و هدف: شاخص DMFT (Decay, Missing, Filling Teeth) بهترین شاخص همه گیر شناختی پوسیدگی در دندانپزشکی است و بیانگر وضعیت بهداشت دهان و دندان در یک جامعه است که با توجه به آن، می توان به طرح ریزی و اجرای برنامه های پیشگیری و خدمات درمانی برای همه افراد جامعه پرداخت. هدف از این پژوهش، تعیین وضعیت شاخص DMFT مولر نخست دایمی (DMF6) در دانش آموزان 12 ساله شهر همدان در سال 1384 می باشد.روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقطعی با استفاده از سوند و آیینه و در زیر نور طبیعی، چهار مولر نخست دایمی در 480 دانش آموز 12 ساله دختر و پسر از نظر پوسیدگی، پرکردگی و از دست رفتن، معاینه شده و بر پایه وضعیت آنها، DMF6 برای هر فرد به دست آمد. اطلاعات بدست آمده توسط نرم افزار spss و با استفاده از آزمون آماری c2 و ضریب همبستگی پیرسون آنالیز گردید.نتایج: میانگین DMF6 برابر با 2.17±1.39 بود. میانگین DMF6 در دختران (2.22) بیشتر از پسران (2.12) بود، ولی از نظر آماری این تفاوت معنادار نبود. 72.9 درصد از دختران و 72.5 درصد از پسران دارای پوسیدگی به درجه های گوناگون در دندان های مولر نخست دایمی خود بودند. 1.3 درصد از دختران و 2.5 درصد از پسران، حداکثر یک مولر از دست رفته داشتند. از نظر میزان پوسیدگی و میزان دندان های از دست رفته، بین دختران و پسران تفاوت آماری معنادار وجود نداشت. 22.5 درصد از دختران و 11.7 درصد از پسران، دارای پرکردگی در دندان های مولر نخست دایمی خود بودند و این تفاوت، معنادار بود 26 .(P<0.05) درصد از کل جمعیت مورد بررسی، هیچ دندان سالمی نداشتند و تنها 18.8 درصد جمعیت همه دندان های مولر نخست آنها سالم بود. میزان 72.7 درصد جمعیت دارای پوسیدگی، 1.9 درصد دارای دندان از دست رفته و 17.1 درصد دارای پرکردگی بودند.نتیجه نهایی: این بررسی نشان داد، که مشکل اصلی جمعیت مورد بررسی پوسیدگی های درمان نشده دندان بود و پوسیدگی دندان، بیشترین سهم را در میزان شاخص DMF6 به خود اختصاص داد.